Ga naar de inhoud

Nieuwjaarstoespraak burgemeester Seton

woensdag 10 januari 2018

Tijdens de nieuwjaarsreceptie van de gemeente Borger-Odoorn op woensdagavond 10 januari hield burgemeester Jan Seton de volgende nieuwjaarsspeech.

Goedenavond allemaal, wat leuk dat we met zovelen zijn, hier, in de hal van het gemeentehuis! Het nieuwe jaar, 2018, is begonnen en daarmee is het ook hoog tijd dat nieuwe jaar samen in te luiden. Uiteraard doen we dat met de nieuwjaarsspeech, de gezamenlijke toost op het nieuwjaar en de borrel na afloop.

Die nieuwjaarsspeech, hoe zit die dit jaar in elkaar? Nou, ik begin met een blokje cultuur, in het midden ga ik een prijs uitreiken en we eindigen ook met cultuur, dat zult u dan wel zien. Maar ik begin zoals gezegd ook met cultuur. Want elk jaar nodigen wij een bepaalde groep uit onze gemeente uit, die zijn dan de eregast van de avond en vanavond zijn dat mensen uit de cultuur, in de breedste zin van het woord. Al die mensen die bezig zijn met zang, dans, toneel, de muzikale evenementen, kunst op school, de Drentse taal, literatuur, fotografie, film, van klassiek tot modern, in groepen of individueel, als hobby of als beroep, al die mensen geven onze gemeente kleur, smoel en schwung. Er zijn er vanavond een stuk of 50 (waar staan jullie?) en ze zijn herkenbaar aan hun badge. Spreek ze straks gerust aan, maar nu vast een warm applaus voor onze mensen uit de cultuur!!

Aan het begin van vorig jaar heeft de gemeenteraad de Cultuuragenda 2017-2020 unaniem aangenomen. Die agenda bestaat uit drie pijlers, en de derde gaat over het verhaal van Borger-Odoorn: wie zijn we, waar komen we vandaan, wat hoort bij ons? En dat “Wie zijn we?” is het thema van deze nieuwjaarsspeech.

Beste mensen, ik begin deze nieuwjaarsrede met een spel, en wees maar niet bang, het is een kort spel, namelijk “Wie ben ik?” Misschien kent u het spel, of misschien speelt u het zelfs wel, ieder pakt één plaatje met een persoon erop (plaatje laten zien) en de ander moet dan raden wie het is, door allerlei uiterlijke kenmerken te noemen. Man, vrouw, blond, donker, bril, blond, hoedje, snor, baard. En net als bij dit spel zouden we de inwoners van Borger-Odoorn kunnen beschrijven: man/vrouw, jong/oud, haarkleur, huidskleur. Met een paar kenmerken kun je al snel een beeld schetsen, of een snel beeld schetsen. Maar dat is een oppervlakkig beeld, want net als bij “Wie ben ik”, is deze typering van bordkarton en flinterdun, want die laat alleen de buitenkant zien, het is een karikatuur.

Dan blijft de vraag over: wie ben ik?

Wie ben ik? Vroegen ze zich in Exloo af toen bij een verschrikkelijke brand een inwoner omkwam en er een gapend gat middenin het dorp ontstond. Na de eerste schrik, het verdriet en het opruimen van de resten van het oudste pand in het dorp kunnen we nu weer vooruit kijken. Nu de gemeente het perceel heeft aangekocht kunnen we samen met het dorp plannen gaan maken voor een passende invulling. En dat gaan we ook doen!

Wie ben ik? Dachten ze in Nieuw-Buinen, nu ze na toch wel moeilijke jaren door inzet van velen steeds verder opkrabbelen, wat al zichtbaar werd in de MFA en alles wat daar gebeurt, wat bekroond werd door het bezoek van koningin Maxima en waar ze nu helemaal klaar zijn voor koning Winter: inwoners van Nieuw-Buinen legden in het voorjaar een plan neer om nog vóór Kerst een ijsbaan te leggen op het voormalig voetbalveld, kregen gemeente en provincie mee en als het weer even gaat vriezen, kan er geschaatst worden. Het kan snel en het kan goed!

Wie ben ik? Verwerkten ze in een prachtige aflevering van het Oostermoerfeest in Borger, Ees, Westdorp en Buinen, met ‘verbinding’ als thema. In een nieuw jasje gestoken met de tent op het plein, met meer activiteiten dan ooit en een Midnightwalk waar nu nog over gesproken wordt. Hoe een traditioneel volksfeest ook mensen nu kan verbinden!

Wie ben ik? Verzuchtten ze in Odoornerveen, toen de Fipronil daar toesloeg en hardnekkig bleek. Niks erger voor een kippenboer dan lege schuren, zeker als dit je op deze manier overkomt. Lang wachten, veel schoonmaken maar vorige week dan toch het bericht dat het spul eruit is en de kippen er weer in, voor pluimveebedrijf Oving een mooi begin van het nieuwe jaar!

Wie ben ik? Dacht Gezina Noordhuis uit Drouwenerveen, toen ze tijdens het Hemelvaartweekend haar accommodatie 25 graden Noord ter beschikking stelde voor de Cittaslow Doe Markt. Nou, het was wel meer dan 25 graden, het was bloedheet, en tot in de puntjes georganiseerd, zoals we Gezina kennen. Precies het omgekeerde, want toch aardig koud, was het Gezina die op haar eigen terrein een Nieuwjaarsduik organiseerde.

Wie ben ik? Vroegen de ondernemers in Borger zich af, toen ze meer wilden gaan samenwerken. Na veel gesprekken, een heuse verkenning en drie informatieavonden is de werkgroep Hunebedhoofdstad, dus niet één maar een hele groep liefdesmakelaars, nu druk bezig met verbinden, wat bijvoorbeeld een evenementenkalender en ook veranderingen in het straatbeeld gaat opleveren.

Wie ben ik? Vroeg de gemeente zich af: nu de ondernemers in Borger in een hogere versnelling gaan, moeten we zelf ook een paar tandjes bijzetten. Wij gaan het nieuwe elan in het dorp matchen door in Borger-Centrum met een centrummanager te werken, die niet zozeer meer bezig is met stenen, maar veel meer met wat er op die stenen gebeurt: duidelijke regels, korte lijntjes en praktische ondersteuning, bijvoorbeeld als het gaat over evenementen, terrassen en parkeren. Nu is het moment om door te pakken!

Wie ben ik? Vroegen ze zich bij Burgerzaken en Economische Zaken af, toen de inwoners- en banencijfers over 2017 bekend werden. Aantal inwoners: een hele kleine min, nog dichter bij groei dan de min 15 van vorig jaar, dus too close to call. Aantal banen: 182 erbij, dat is 2,6% en de op één na hoogste groei in de provincie Drenthe. Hoezo krimpgemeente?

Wie ben ik? Dachten ze in Emmen, Coevorden en Borger-Odoorn, toen ze gingen praten over verdere samenwerking. Als je oppervlakkig en wantrouwend kijkt, zie je een gemeenschappelijke regeling opdoemen en nog erger, de opmaat naar het h-woord, herindeling. Nou beste mensen, Borger-Odoorn bestond op 1 januari 20 jaar en daar plakken we er nog eens 20 aan vast. Want als je even goed inzoomt op wat hier gebeurt, zie je drie gemeenten die slim genoeg zijn om op die onderdelen samen te werken waar ze alle drie voordeel bij hebben, maar die ook zelfbewust genoeg zijn om te hechten aan wie ze zijn. Geen GR, geen fusie, geen herindeling. Als je dit groter maakt dan nodig, vergis je je in de titel van het spel. Het heet “Wie ben ik” en niet: “Wie was ik”!

Wie ben ik? Dachten ze in de gemeenteraad toen bekend werd dat op 21 maart 8 partijen meedingen naar de raadszetels. Geen PVV, wel GroenLinks en Leefbaar Borger-Odoorn, en wie weet wat er gaat veranderen? Ik weet wel wat er niet gaat veranderen en dat is de goede sfeer in deze gemeenteraad, wat we hier als heel gewoon ervaren, maar wat eigenlijk heel bijzonder is. Een hoge gunfactor, niet op de man of vrouw, wel op de inhoud. Gek genoeg houdt deze raad niet zo van politieke spelletjes, en dat siert ze. Een voorrecht om voorzitter van te zijn!

Wie ben ik? Dacht het college, nu het er toch echt op begint te lijken dat we in de politieke nadagen van wethouder Alberts terechtkomen. Hoe moet dat nou met het college? Maar andersom: het heeft een aantal verkiezingen gekost om van hem af te komen, maar deze 5e keer lijkt het toch te lukken.

Beste mensen, wie ben ik? Een trotse burgemeester die geniet van deze prachtige gemeente, van al die mensen die Borger-Odoorn vormen, de taal, de cultuur, het sociale karakter van de gemeente, de korte lijnen, de lange adem, de tijd die we voor elkaar nemen.

Wie ben ik? Ik heb u zonet een aantal voorbeelden genoemd, van wie wij zijn. En als je zó in elkaar zit, dan kun je ook wat hebben met elkaar, dan ben je sterk genoeg om lief en leed met elkaar te delen. Dan kun je heel verschillende problemen als de windmolendiscussie, of ontwikkelingen bij het voetbal, of zelfs samenwerking tussen gemeenten met elkaar aan.

Hoe? Door net als bij “Wie ben ik” vragen te blijven stellen, door interesse te tonen in het antwoord, door benieuwd te zijn naar wie de ander is en wie jij voor die ander bent.

De laatste keer “Wie ben ik?”: zand en veen, agrarisch en toeristisch, typisch Cittaslow in gastvrijheid, duurzaamheid, ondernemerschap en wonen. Maar ook nuchter, met beide benen op de grond, recht door zee, gehecht aan onze mooie plek, en aan de mensen met wie wij ons leven delen.

Dit is Borger-Odoorn, het is geraden, het spel is afgelopen. Maar het nieuwe jaar is begonnen en we gaan er zo dadelijk, na een culturele verrassing, op toosten!!